Szukaj
erlauben
01
pozwalać, zezwalać
Jemandem gestatten, etwas zu tun
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
erlaube
3. osoba liczby pojedynczej
erlaubt
imiesłów czynny
erlaubend
czas przeszły prosty
erlaubte
imiesłów bierny
erlaubt
Przykłady
Die Eltern erlauben mir, ins Kino zu gehen.
Moi rodzice pozwalają mi iść do kina.
