Szukaj
absolvieren
01
ukończyć, zakończyć
Etwas erfolgreich beenden, besonders eine Prüfung oder Ausbildung
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
absolviere
3. osoba liczby pojedynczej
absolviert
imiesłów czynny
absolvierend
czas przeszły prosty
absolvierte
imiesłów bierny
absolviert
Przykłady
Nachdem er die Ausbildung absolviert hat, bekam er einen Job.
Po ukończeniu szkolenia, dostał pracę.
