جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
ungläubig
01
بیدین, بیایمان، کافر
Jemand, der nicht an Gott oder eine Religion glaubt
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مرکب
کیفی
شکل عالی
am ungläubigsten
شکل تفضیلی
ungläubiger
درجهپذیر
صرفپذیر
مثالها
Er ist ungläubig und besucht keine Kirche.
او بیایمان است و به هیچ کلیسایی نمیرود.
