füttern
01
يُطْعِم, يُغَذِّي
Einem Tier, einem Baby oder einer hilfsbedürftigen Person Nahrung geben
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
füttere
الغائب المفرد
füttert
اسم الفاعل
fütternd
الماضي البسيط
fütterte
اسم المفعول
gefüttert
أمثلة
Sie füttert die Enten am Teich.
هي تطعم البط في البركة.
