Szukaj
émerveiller
01
zachwycać, zdumiewać
remplir quelqu'un d'admiration et d'étonnement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
émerveille
1. osoba liczby mnogiej
émerveillons
1. osoba czasu przyszłego
émerveillerai
imiesłów czynny
émerveillant
imiesłów bierny
émerveillé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
émerveillions
Przykłady
Le spectacle a émerveillé les enfants.
Występ zachwycił dzieci.
02
zachwycać się, zdumiewać się
être rempli d'admiration et d'étonnement devant quelque chose
Przykłady
Elle s'émerveille devant la beauté des fleurs.
Ona zachwyca się pięknem kwiatów.
