Szukaj
vomir
01
wymiotować, zwymiotować
rejeter par la bouche le contenu de l'estomac
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
vomis
1. osoba liczby mnogiej
vomissons
1. osoba czasu przyszłego
vomirai
imiesłów czynny
vomissant
imiesłów bierny
vomi
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
vomissions
Przykłady
Il a dû vomir après avoir mangé des fruits avariés.
Musiał wymiotować po zjedzeniu zepsutych owoców.
