Szukaj
scintiller
01
migotać, błyszczeć
briller avec de petites lueurs intermittentes
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
scintille
1. osoba liczby mnogiej
scintillons
1. osoba czasu przyszłego
scintillerai
imiesłów czynny
scintillant
imiesłów bierny
scintillé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
scintillions
Przykłady
Les étoiles scintillent dans le ciel nocturne.
Gwiazdy migoczą na nocnym niebie.
