Szukaj
nommer
01
mianować, wyznaczać
donner officiellement une fonction ou un poste à quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
nomme
1. osoba liczby mnogiej
nommons
1. osoba czasu przyszłego
nommerai
imiesłów czynny
nommant
imiesłów bierny
nommé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
nommions
Przykłady
Le comité a nommé un expert pour les conseiller.
Komitet mianował eksperta, aby ich doradzał.
