Szukaj
infirme
01
niepełnosprawny, inwalida
qui a une incapacité physique ou mentale permanente
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
niemożliwe do stopniowania
męski singular
infirme
męski plural
infirmes
żeński singular
infirme
żeński plural
infirmes
Przykłady
Après l'accident, il est devenu infirme des deux jambes.
Po wypadku stał się niepełnosprawny na obie nogi.
L'infirme
01
osoba niepełnosprawna, inwalida
personne atteinte d'une incapacité physique permanente
informacje gramatyczne
status żywotności
człowiek
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
rodzaj
rodzaj męski
forma liczby mnogiej
infirmes
Przykłady
L'infirme se déplaçait avec difficulté sans sa canne.
Niepełnosprawny poruszał się z trudem bez swojej laski.
