infirme
01
معاق, مقعد
qui a une incapacité physique ou mentale permanente
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
وصفي
غير قابل للتدرج
مذكر مفرد
infirme
مذكر جمع
infirmes
مؤنث مفرد
infirme
جمع المؤنث
infirmes
أمثلة
Après l'accident, il est devenu infirme des deux jambes.
بعد الحادث، أصبح معاقًا في كلا الساقين.
L'infirme
01
شخص معاق, معوق
personne atteinte d'une incapacité physique permanente
معلومات نحوية
حالة الحيوية
إنسان
التركيب الصرفي
مركب
معدود
الجنس النحوي
مذكر
صيغة الجمع
infirmes
أمثلة
L'infirme se déplaçait avec difficulté sans sa canne.
المعاق كان يتحرك بصعوبة دون عصاه.



























