infirme
01
معاق, مقعد
qui a une incapacité physique ou mentale permanente
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
وصفي
غير قابل للتدرج
مذكر مفرد
infirme
مذكر جمع
infirmes
مؤنث مفرد
infirme
جمع المؤنث
infirmes
أمثلة
La guerre a laissé beaucoup de soldats infirmes.
تركت الحرب العديد من الجنود معاقين.
L'infirme
[gender: masculine]
01
شخص معاق, معوق
personne atteinte d'une incapacité physique permanente
معلومات نحوية
حالة الحيوية
إنسان
التركيب الصرفي
مركب
معدود
الجنس النحوي
مذكر
صيغة الجمع
infirmes
أمثلة
Un infirme de guerre a témoigné devant les élèves.
شهد معاق حرب أمام الطلاب.



























