Szukaj
habiter
01
mieszkać w, zamieszkiwać w
vivre dans un lieu
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik stanu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
habite
1. osoba liczby mnogiej
habitons
1. osoba czasu przyszłego
habiterai
imiesłów czynny
habitant
imiesłów bierny
habité
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
habitions
Przykłady
Il habite avec ses parents.
Mieszka ze swoimi rodzicami.
02
wypełniać, zapełniać
remplir le cœur ou l'esprit de quelqu'un
Przykłady
Le souvenir de son enfance habite sa mémoire.
Wspomnienie jego dzieciństwa wypełnia jego pamięć.
