Szukaj
feindre
01
udawać, symulować
faire semblant de ressentir ou de faire quelque chose
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
feins
1. osoba liczby mnogiej
feignons
1. osoba czasu przyszłego
feindrai
imiesłów czynny
feignant
imiesłów bierny
feint
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
feignions
Przykłady
Il feint la colère pour jouer la scène.
On udaje gniew, aby odegrać scenę.
