Szukaj
engueuler
01
kłócić się, sprzeczać się głośno
se disputer en criant et en s'insultant
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
être
1. osoba liczby pojedynczej
engueule
1. osoba liczby mnogiej
engueulons
1. osoba czasu przyszłego
engueulerai
imiesłów czynny
engueulant
imiesłów bierny
engueulé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
engueulions
Przykłady
Les voisins s' engueulent souvent pour le bruit.
Sąsiedzi często kłócą się z powodu hałasu.
