Szukaj
dérouter
01
zboczyć, przekierować
faire changer de direction ou de route quelqu'un ou quelque chose
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik ruchu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
déroute
1. osoba liczby mnogiej
déroutons
1. osoba czasu przyszłego
dérouterai
imiesłów czynny
déroutant
imiesłów bierny
dérouté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
déroutions
Przykłady
Le brouillard a dérouter l'avion de sa trajectoire.
Mgła zboczyła samolot z jego trajektorii.
02
dezorientować, wprawiać w zakłopotanie
rendre quelqu'un confus ou incapable de savoir quoi faire
Przykłady
Les instructions contradictoires ont dérouter les étudiants.
Sprzeczne instrukcje zdezorientowały studentów.
