Szukaj
délirer
01
majaczyć, bredzić
parler de manière incohérente, extravagante ou excessive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
délire
1. osoba liczby mnogiej
délirons
1. osoba czasu przyszłego
délirerai
imiesłów czynny
délirant
imiesłów bierny
déliré
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
délirions
Przykłady
Le malade délire à cause de la fièvre.
Chory majaczy z powodu gorączki.
02
majaczyć, zwariować
perdre la raison ou parler de façon irrationnelle
Przykłady
Il délire après avoir travaillé sans dormir.
Majaczy po pracy bez snu.
