Szukaj
délirer
01
majaczyć, bredzić
parler de manière incohérente, extravagante ou excessive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
délire
1. osoba liczby mnogiej
délirons
1. osoba czasu przyszłego
délirerai
imiesłów czynny
délirant
imiesłów bierny
déliré
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
délirions
Przykłady
Ne délire pas pendant la réunion.
Nie bredź podczas spotkania.
02
majaczyć, zwariować
perdre la raison ou parler de façon irrationnelle
Przykłady
Les patients délirent souvent en fièvre élevée.
Pacjenci często majaczą przy wysokiej gorączce.
