Szukaj
concilier
01
pogodzić, uzgodnić
rendre compatible, faire en sorte que deux choses opposées s'accordent
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
concilie
1. osoba liczby mnogiej
concilions
1. osoba czasu przyszłego
concilierai
imiesłów czynny
conciliant
imiesłów bierny
concilié
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
conciliions
Przykłady
Le juge a aidé à concilier les parties en conflit.
Sędzia pomógł pogodzić strony w konflikcie.
