Szukaj
affoler
01
przestraszyć, wprowadzić w panikę
provoquer une grande peur ou désordre chez quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
affole
1. osoba liczby mnogiej
affolons
1. osoba czasu przyszłego
affolerai
imiesłów czynny
affolant
imiesłów bierny
affolé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
affolions
Przykłady
Le bruit soudain a affolé les passants.
Nagły hałas przestraszył przechodniów.
02
wpadać w panikę, denerwować się
devenir très inquiet ou paniqué
Przykłady
Elle s'affole facilement avant les examens.
Ona łatwo wpada w panikę przed egzaminami.
03
zaniepokoić, wprawić w panikę
rendre quelqu'un très inquiet ou paniqué
Przykłady
La mauvaise nouvelle a affolé toute la famille.
Zła wiadomość wprawiła w panikę całą rodzinę.
