Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
révolter
01
in opstand komen, rebelleren
se soulever contre une autorité ou une situation perçue comme injuste
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
hulpwerkwoord
être
1e persoon enkelvoud
révolte
1e persoon meervoud
révoltons
1e persoon toekomende tijd
révolterai
onvoltooid deelwoord
révoltant
voltooid deelwoord
révolté
1e persoon meervoud imperfectum
révoltions
Voorbeelden
Il s' est révolté contre l' injustice dans son pays.
Hij rebelleerde tegen het onrecht in zijn land.
02
rebelleren, oproer maken
provoquer une forte colère, un profond mécontentement ou une indignation chez quelqu'un
Voorbeelden
Le scandale a révolté les citoyens.
Het schandaal verontwaardigde de burgers.
