Szukaj
révolter
01
buntować się, powstawać
se soulever contre une autorité ou une situation perçue comme injuste
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
être
1. osoba liczby pojedynczej
révolte
1. osoba liczby mnogiej
révoltons
1. osoba czasu przyszłego
révolterai
imiesłów czynny
révoltant
imiesłów bierny
révolté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
révoltions
Przykłady
La population a décidé de se révolter pacifiquement.
Ludność postanowiła zbuntować się pokojowo.
02
buntować się, zbuntować się
provoquer une forte colère, un profond mécontentement ou une indignation chez quelqu'un
Przykłady
Elle a été révoltée par les propos discriminatoires.
Buntować ją oburzyły dyskryminujące uwagi.
