Szukaj
révolter
01
buntować się, powstawać
se soulever contre une autorité ou une situation perçue comme injuste
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
être
1. osoba liczby pojedynczej
révolte
1. osoba liczby mnogiej
révoltons
1. osoba czasu przyszłego
révolterai
imiesłów czynny
révoltant
imiesłów bierny
révolté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
révoltions
Przykłady
Le peuple s'est révolté contre le régime oppressif.
Lud zbuntował się przeciwko uciskającemu reżimowi.
02
buntować się, zbuntować się
provoquer une forte colère, un profond mécontentement ou une indignation chez quelqu'un
Przykłady
Cette injustice a révolté toute la population.
Ta niesprawiedliwość zbuntowała całą populację.
