Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
désapprouver
01
afkeuren, afwijzen
ne pas être d'accord avec une idée, une action ou une décision
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
hulpwerkwoord
avoir
1e persoon enkelvoud
désapprouve
1e persoon meervoud
désapprouvons
1e persoon toekomende tijd
désapprouverai
voltooid deelwoord
désapprouvé
1e persoon meervoud imperfectum
désapprouvions
Voorbeelden
Ses parents désapprouvent son comportement.
Zijn ouders keuren zijn gedrag af.
