Szukaj
cojear
01
kuleć, utykać
caminar de manera desigual o dificultosa, generalmente por dolor o lesión en una pierna
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
1. osoba liczby pojedynczej
cojeo
3. osoba liczby pojedynczej
cojea
imiesłów czynny
cojeando
czas przeszły prosty
cojeó
imiesłów bierny
cojeado
Przykłady
Los soldados cojeaban después de la larga marcha.
Żołnierze kuleli po długim marszu.
