Zoeken
mirar
[past form: miré][present form: miro]
01
kijken, observeren
dirigir la vista hacia algo o alguien para observarlo
Voorbeelden
Miró el reloj antes de salir.
Kijken naar de klok voordat je vertrekt.
1.1
kijken, observeren
fijar la vista o dirigir la atención visual
Intransitive
Voorbeelden
Él miraba sin comprender la situación.
Hij keek zonder de situatie te begrijpen.
02
uitkijken
estar situado o dirigido hacia una dirección o punto específico
Voorbeelden
La puerta principal mira a la calle.
De hoofdingang kijkt uit op de straat.
