Ara
to impeach
01
suçlamak, itham etmek
to formally charge or accuse someone of a crime or misdemeanor
Transitive: to impeach sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
impeach
3. tekil kişi
impeaches
şimdiki zaman ortacı
impeaching
basit geçmiş zaman
impeached
geçmiş zaman ortacı
impeached
Örnekler
The police decided to impeach him after they found evidence linking him to the robbery.
Polis, onu soygunla bağlantılı kanıtlar bulduktan sonra suçlamaya karar verdi.
02
suçlamak, görevden almak
to formally charge a public official with misconduct or abuse of power
Transitive: to impeach a public official
Örnekler
The opposition party attempted to impeach the president for alleged constitutional violations.
Muhalefet partisi, başkanı anayasa ihlali iddialarıyla görevden alma girişiminde bulundu.
03
sorgulamak, itiraz etmek
to challenge or criticize the validity, honesty, or integrity of a practice, action, or system
Transitive: to impeach a practice or system
Örnekler
The media began to impeach the effectiveness of the new healthcare policy.
Medya, yeni sağlık politikasının etkinliğini sorgulamaya başladı.
Leksikal Ağaç
impeachable
impeachment
impeach
