Ara
to concede
01
itiraf etmek
to reluctantly admit that something is true after denying it first
Transitive: to concede that | to concede sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
concede
3. tekil kişi
concedes
şimdiki zaman ortacı
conceding
basit geçmiş zaman
conceded
geçmiş zaman ortacı
conceded
Örnekler
After a heated debate, he finally conceded that he might have been wrong.
Hararetli bir tartışmanın ardından, sonunda yanılmış olabileceğini kabul etti.
02
boyun eğmek, kabul etmek
to give in or agree to a request
Intransitive: to concede to a request
Örnekler
After much discussion, she conceded to their request for more time.
Uzun tartışmalardan sonra, daha fazla zaman taleplerini kabul etti.
03
vermek, tanımak
to grant something such as control, a privilege, or right, often reluctantly
Transitive: to concede control or a privilege
Örnekler
After a long negotiation, the company finally conceded control of the project to the new partner.
Uzun bir müzakereden sonra, şirket nihayet projenin kontrolünü yeni ortağına devretti.
04
yenilgiyi kabul etmek
to admit defeat in a competition, election, etc.
Transitive: to concede a competition
Örnekler
After a tense debate, the candidate finally conceded defeat.
Gergin bir tartışmanın ardından, aday sonunda yenilgiyi kabul etti.
Leksikal Ağaç
conceding
concession
concessive
concede
