Ara
to concede
01
itiraf etmek
to reluctantly admit that something is true after denying it first
Transitive: to concede that | to concede sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
concede
3. tekil kişi
concedes
şimdiki zaman ortacı
conceding
basit geçmiş zaman
conceded
geçmiş zaman ortacı
conceded
Örnekler
Despite his initial resistance, he eventually conceded the need for change.
Başlangıçtaki direnişine rağmen, sonunda değişim ihtiyacını kabul etti.
02
boyun eğmek, kabul etmek
to give in or agree to a request
Intransitive: to concede to a request
Örnekler
She reluctantly conceded to the terms of the contract.
O, sözleşmenin şartlarını isteksizce kabul etti.
03
vermek, tanımak
to grant something such as control, a privilege, or right, often reluctantly
Transitive: to concede control or a privilege
Örnekler
Despite his initial resistance, he conceded to the proposal after realizing its potential benefits.
Başlangıçtaki direnişine rağmen, potansiyel faydalarını fark ettikten sonra teklife boyun eğdi.
04
yenilgiyi kabul etmek
to admit defeat in a competition, election, etc.
Transitive: to concede a competition
Örnekler
They conceded the game after their star player was injured.
Yıldız oyuncuları sakatlandıktan sonra maçı teslim ettiler.
Leksikal Ağaç
conceding
concession
concessive
concede
