Szukaj
to concede
01
przyznać, niechętnie przyznać
to reluctantly admit that something is true after denying it first
Transitive: to concede that | to concede sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
concede
3. osoba liczby pojedynczej
concedes
imiesłów czynny
conceding
czas przeszły prosty
conceded
imiesłów bierny
conceded
Przykłady
After a heated debate, he finally conceded that he might have been wrong.
Po burzliwej debacie w końcu przyznał, że mógł się mylić.
02
ustąpić, przyznać
to give in or agree to a request
Intransitive: to concede to a request
Przykłady
After much discussion, she conceded to their request for more time.
Po długiej dyskusji ustąpiła ich prośbie o więcej czasu.
03
przyznawać, ustępować
to grant something such as control, a privilege, or right, often reluctantly
Transitive: to concede control or a privilege
Przykłady
After a long negotiation, the company finally conceded control of the project to the new partner.
Po długich negocjacjach firma w końcu przekazała kontrolę nad projektem nowemu partnerowi.
04
przyznać się do porażki, uznać wyższość
to admit defeat in a competition, election, etc.
Transitive: to concede a competition
Przykłady
After a tense debate, the candidate finally conceded defeat.
Po napiętej debacie kandydat w końcu przyznał się do porażki.
Drzewo Leksykalne
conceding
concession
concessive
concede
