Ara
to asphyxiate
01
boğulmak, nefes alamamak
to die as a result of being unable to breathe, due to a lack of air or oxygen
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
asphyxiate
3. tekil kişi
asphyxiates
şimdiki zaman ortacı
asphyxiating
basit geçmiş zaman
asphyxiated
geçmiş zaman ortacı
asphyxiated
Örnekler
The victim asphyxiated after being trapped in the sealed room.
Kurban, mühürlenmiş odada sıkıştıktan sonra boğularak öldü.
02
boğmak, nefesini kesmek
to cause someone to stop breathing by depriving them of oxygen
Transitive: to asphyxiate sb
Örnekler
The closed room threatened to asphyxiate everyone inside.
Kapalı oda, içerideki herkesi boğmakla tehdit ediyordu.
Leksikal Ağaç
asphyxiated
asphyxiating
asphyxiation
asphyxiate
asphyxi
