Szukaj
to asphyxiate
01
dusić się, udusić się
to die as a result of being unable to breathe, due to a lack of air or oxygen
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
asphyxiate
3. osoba liczby pojedynczej
asphyxiates
imiesłów czynny
asphyxiating
czas przeszły prosty
asphyxiated
imiesłów bierny
asphyxiated
Przykłady
He asphyxiated in the car when the exhaust pipe was blocked.
Udusił się w samochodzie, gdy rura wydechowa została zablokowana.
02
dusić, udusić
to cause someone to stop breathing by depriving them of oxygen
Transitive: to asphyxiate sb
Przykłady
The criminal attempted to asphyxiate his victim by covering their mouth and nose.
Przestępca próbował udusić swoją ofiarę, zakrywając jej usta i nos.
Drzewo Leksykalne
asphyxiated
asphyxiating
asphyxiation
asphyxiate
asphyxi
