Szukaj
to incur
01
ponosić, narażać się
to face consequences as a result of one's own actions
Transitive: to incur a consequence
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
incur
3. osoba liczby pojedynczej
incurs
imiesłów czynny
incurring
czas przeszły prosty
incurred
imiesłów bierny
incurred
Przykłady
By ignoring safety guidelines, one may incur the risk of accidents.
Ignorując wytyczne bezpieczeństwa, można narazić się na ryzyko wypadków.
02
ponosić, zaciągać
to have to pay for something
Transitive: to incur an expense
Przykłady
He incurred substantial medical bills after undergoing surgery without health insurance.
Poniósł znaczne rachunki medyczne po przejściu operacji bez ubezpieczenia zdrowotnego.
Drzewo Leksykalne
incurrence
incurring
incursion
incur
