Szukaj
to grumble
01
narzekać, bąkać
to complain quietly or softly, often in a way that others cannot hear or understand
Intransitive: to grumble | to grumble about sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
grumble
3. osoba liczby pojedynczej
grumbles
imiesłów czynny
grumbling
czas przeszły prosty
grumbled
imiesłów bierny
grumbled
Przykłady
She is grumbling because her favorite show is canceled.
Ona narzeka, ponieważ jej ulubiony program został odwołany.
02
burczeć, narzekać
to emit a low, continuous sound
Intransitive
Przykłady
The distant thunder began to grumble as the storm approached.
Distantny grzmot zaczął warczeć, gdy zbliżała się burza.
03
narzekać, burczeć
to express dissatisfaction or annoyance about something to someone else
Transitive: to grumble one's attitude or sentiments
Przykłady
He grumbled his discontent with the service at the restaurant.
Bąkał swoje niezadowolenie z obsługi w restauracji.
Grumble
01
narzekanie, burczenie
a loud low dull continuous noise
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
grumbles
02
narzekanie, zrzędzenie
a complaint uttered in a low and indistinct tone
