Szukaj
to grumble
01
narzekać, bąkać
to complain quietly or softly, often in a way that others cannot hear or understand
Intransitive: to grumble | to grumble about sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
grumble
3. osoba liczby pojedynczej
grumbles
imiesłów czynny
grumbling
czas przeszły prosty
grumbled
imiesłów bierny
grumbled
Przykłady
She grumbled under her breath when she missed the bus.
Mruczała pod nosem, gdy spóźniła się na autobus.
02
burczeć, narzekać
to emit a low, continuous sound
Intransitive
Przykłady
The old car engine would grumble loudly before finally starting up on cold mornings.
Stary silnik samochodowy burczał głośno, zanim w końcu odpalił w zimne poranki.
03
narzekać, burczeć
to express dissatisfaction or annoyance about something to someone else
Transitive: to grumble one's attitude or sentiments
Przykłady
They have grumbled their complaints about the project delays.
Burdeli swoje skargi dotyczące opóźnień projektu.
Grumble
01
narzekanie, burczenie
a loud low dull continuous noise
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
grumbles
02
narzekanie, zrzędzenie
a complaint uttered in a low and indistinct tone
