Szukaj
to antagonize
01
antagonizować, prowokować
to provoke and anger someone so much that they start to hate and oppose one
Transitive: to antagonize sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
antagonize
3. osoba liczby pojedynczej
antagonizes
imiesłów czynny
antagonizing
czas przeszły prosty
antagonized
imiesłów bierny
antagonized
Przykłady
Her refusal to compromise antagonized her colleagues.
Jej odmowa kompromisu zantagonizowała jej kolegów.
02
antagonizować, przeciwdziałać
(of a substance) to oppose or counteract the action of another substance
Transitive: to antagonize a substance or its effect
Przykłady
The enzyme antagonized the hormone, preventing it from acting properly.
Enzym antagonizował hormon, uniemożliwiając jego prawidłowe działanie.
