Szukaj
to antagonize
01
antagonizować, prowokować
to provoke and anger someone so much that they start to hate and oppose one
Transitive: to antagonize sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
antagonize
3. osoba liczby pojedynczej
antagonizes
imiesłów czynny
antagonizing
czas przeszły prosty
antagonized
imiesłów bierny
antagonized
Przykłady
His constant criticism of her work antagonized her to the point of seeking employment elsewhere.
Jego ciągła krytyka jej pracy zantagonizowała ją do tego stopnia, że zaczęła szukać pracy gdzie indziej.
02
antagonizować, przeciwdziałać
(of a substance) to oppose or counteract the action of another substance
Transitive: to antagonize a substance or its effect
Przykłady
The medication antagonized the effects of the painkiller, making it less effective.
Lek antagonizował działanie środka przeciwbólowego, czyniąc go mniej skutecznym.
