Szukaj
to forgive
01
wybaczać, przebaczać
to stop being angry or blaming someone for what they have done, and to choose not to punish them for their mistakes or flaws
Transitive: to forgive sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
nieregularny
czas teraźniejszy
forgive
3. osoba liczby pojedynczej
forgives
imiesłów czynny
forgiving
czas przeszły prosty
forgave
imiesłów bierny
forgiven
Przykłady
He frequently forgives his siblings for their occasional disagreements.
On często wybacza swojemu rodzeństwu ich occasionalne nieporozumienia.
02
wybaczać, umorzyć
to release someone from the obligation to repay a debt or financial responsibility
Transitive: to forgive a debt
Przykłady
The charity forgave the debts of families struggling to make ends meet.
Organizacja charytatywna umorzyła długi rodzinom, które ledwo wiążą koniec z końcem.
Drzewo Leksykalne
forgivable
forgiver
forgiving
forgive
