Szukaj
to entangle
01
zaplątać, splątać
to interweave or twist into a complex and confusing mass, making separation or unraveling difficult
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
entangle
3. osoba liczby pojedynczej
entangles
imiesłów czynny
entangling
czas przeszły prosty
entangled
imiesłów bierny
entangled
Przykłady
The vines grew rapidly and began to entangle, forming a dense, impenetrable thicket in the garden.
Pnącza szybko rosły i zaczęły się plątać, tworząc w ogrodzie gęsty, nieprzenikniony gąszcz.
02
zaplątać, uwikłać
to trap or ensnare something, causing it to become twisted, caught, or intertwined
Transitive: to entangle sb/sth | to entangle sb/sth in sth
Przykłady
The cat playfully leaped into a pile of yarn, only to become entangled in the threads.
Kot figlarnie wskoczył na stos włóczki, tylko po to, by zaplątać się w nitkach.
03
zaplątać, uwikłać
to become involved in a complicated or difficult situation
Transitive: to entangle sb in a difficult situation
Przykłady
The detective uncovered a plot to entangle the innocent witness in a web of false accusations.
Detektyw odkrył spisek, aby uwikłać niewinnego świadka w sieć fałszywych oskarżeń.
Drzewo Leksykalne
disentangle
entanglement
entangle
tangle
