Szukaj
to enrage
01
wściekać, doprowadzać do wściekłości
to cause someone to become extremely angry
Transitive: to enrage sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
enrage
3. osoba liczby pojedynczej
enrages
imiesłów czynny
enraging
czas przeszły prosty
enraged
imiesłów bierny
enraged
Przykłady
The unfair treatment by the authorities enraged the protesters.
Niesprawiedliwe traktowanie przez władze wściekło protestujących.
Drzewo Leksykalne
enraged
enragement
enrage
rage
