Szukaj
to distract
01
rozpraszać, odwracać uwagę
to cause someone to lose their focus or attention from something they were doing or thinking about
Transitive: to distract sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
distract
3. osoba liczby pojedynczej
distracts
imiesłów czynny
distracting
czas przeszły prosty
distracted
imiesłów bierny
distracted
Przykłady
During the important meeting, the constant tapping of a pen began to distract everyone in the room.
Podczas ważnego spotkania ciągłe stukanie długopisem zaczęło rozpraszać wszystkich w pokoju.
02
rozpraszać, dezorientować
to make someone feel confused or torn by mixing up their emotions or intentions
Transitive: to distract sb
Przykłady
The unexpected news distracted her, making it hard to focus on the task.
Nieoczekiwane wiadomości rozproszyły ją, utrudniając skupienie się na zadaniu.
Drzewo Leksykalne
distracted
distract
