Szukaj
to distract
01
rozpraszać, odwracać uwagę
to cause someone to lose their focus or attention from something they were doing or thinking about
Transitive: to distract sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
distract
3. osoba liczby pojedynczej
distracts
imiesłów czynny
distracting
czas przeszły prosty
distracted
imiesłów bierny
distracted
Przykłady
The loud music from the party next door distracted them from their peaceful evening at home.
Głośna muzyka z imprezy obok oderwała ich od spokojnego wieczoru w domu.
02
rozpraszać, dezorientować
to make someone feel confused or torn by mixing up their emotions or intentions
Transitive: to distract sb
Przykłady
The constant pressure of the situation distracted her.
Stała presja sytuacji rozproszyła ją.
Drzewo Leksykalne
distracted
distract
