Szukaj
to disinherit
01
wydziedziczyć, pozbawić dziedzictwa
to not allow one's family, especially one's children, to receive any money or property after one's death
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disinherit
3. osoba liczby pojedynczej
disinherits
imiesłów czynny
disinheriting
czas przeszły prosty
disinherited
imiesłów bierny
disinherited
Przykłady
After the argument, he decided to disinherit his son and leave everything to charity.
Po kłótni postanowił wydziedziczyć syna i zostawić wszystko na cele charytatywne.
Drzewo Leksykalne
disinherit
inherit
