Szukaj
to disinherit
01
wydziedziczyć, pozbawić dziedzictwa
to not allow one's family, especially one's children, to receive any money or property after one's death
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disinherit
3. osoba liczby pojedynczej
disinherits
imiesłów czynny
disinheriting
czas przeszły prosty
disinherited
imiesłów bierny
disinherited
Przykłady
The wealthy man chose to disinherit his relatives, leaving his fortune to a foundation instead.
Bogaty człowiek postanowił wydziedziczyć swoich krewnych, pozostawiając swój majątek fundacji.
Drzewo Leksykalne
disinherit
inherit
