Szukaj
to disappoint
01
rozczarować, zawieść
to fail to meet someone's expectations or hopes, causing them to feel let down or unhappy
Transitive: to disappoint sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disappoint
3. osoba liczby pojedynczej
disappoints
imiesłów czynny
disappointing
czas przeszły prosty
disappointed
imiesłów bierny
disappointed
Przykłady
The movie's ending disappointed many viewers.
Zakończenie filmu rozczarowało wielu widzów.
Drzewo Leksykalne
disappointing
disappoint
appoint
