Szukaj
to disallow
01
zakazać, odrzucić
to reject or forbid something officially
Transitive: to disallow sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
disallow
3. osoba liczby pojedynczej
disallows
imiesłów czynny
disallowing
czas przeszły prosty
disallowed
imiesłów bierny
disallowed
Przykłady
The contract explicitly disallows any alterations to the original terms without mutual consent.
Umowa wyraźnie zabrania jakichkolwiek zmian w oryginalnych warunkach bez wzajemnej zgody.
Drzewo Leksykalne
disallow
allow
