Szukaj
to commute
01
dojeżdżać do pracy, regularnie podróżować do pracy
to regularly travel to one's place of work and home by different means
Intransitive
Przykłady
The introduction of a company shuttle has made it easier for employees to commute.
Wprowadzenie firmowego transportu ułatwiło pracownikom dojazdy.
02
wymieniać, zamieniać
to exchange or give something in return for another
Transitive: to commute sth for sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
commute
3. osoba liczby pojedynczej
commutes
imiesłów czynny
commuting
czas przeszły prosty
commuted
imiesłów bierny
commuted
Przykłady
The athlete chose to commute their usual workout routine for a specialized training program.
Sportowiec postanowił zamienić swoją zwykłą rutynę treningową na specjalistyczny program treningowy.
03
zamieniać, łagodzić
to replace or exchange a penalty or punishment with a less severe one
Transitive: to commute a judicial sentence
Przykłady
The governor decided to commute the death sentence to life imprisonment.
Gubernator zdecydował się zamienić karę śmierci na dożywocie.
04
zamieniać, przekształcać
to exchange or alter one form of payment or obligation for another
Transitive: to commute a form of payment to another | to commute a form of payment into another
Przykłady
The debtor negotiated with the creditor to commute the interest payments into a more manageable lump sum.
Dłużnik wynegocjował z wierzycielem zamianę płatności odsetek na bardziej zarządzalną ryczałtową sumę.
Commute
01
dojazd do pracy
a regular journey of some distance to and from your place of work
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
commutes
Drzewo Leksykalne
commutate
commutative
commuter
commute
