Szukaj
to collaborate
01
współpracować, pracować razem
to work with someone else in order to create something or reach the same goal
Intransitive: to collaborate | to collaborate with sb | to collaborate in sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
collaborate
3. osoba liczby pojedynczej
collaborates
imiesłów czynny
collaborating
czas przeszły prosty
collaborated
imiesłów bierny
collaborated
Przykłady
The researchers collaborated on a groundbreaking study in neuroscience.
Naukowcy współpracowali przy przełomowym badaniu w dziedzinie neuronauki.
02
kolaborować, pracować potajemnie z wrogiem
to secretly work with an enemy
Intransitive: to collaborate with an enemy
Przykłady
He was accused of collaborating with the enemy during the war.
Został oskarżony o współpracę z wrogiem podczas wojny.
Drzewo Leksykalne
collaboration
collaborative
collaborator
collaborate
collabor
