Szukaj
to cohabit
01
współżyć
(typically of unmarried couples) to live together in the same residence
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czas teraźniejszy
cohabit
3. osoba liczby pojedynczej
cohabits
imiesłów czynny
cohabiting
czas przeszły prosty
cohabited
imiesłów bierny
cohabited
Przykłady
They decided to cohabit before getting married to see if they were compatible.
Zdecydowali się mieszkać razem przed ślubem, aby sprawdzić, czy są ze sobą kompatybilni.
02
współmieszkać, żyć razem
to live together in the same space
Intransitive
Przykłady
Various species of animals can cohabit in the same habitat without conflict.
Różne gatunki zwierząt mogą współistnieć w tym samym siedlisku bez konfliktów.
03
współistnieć, żyć razem
to exist together, often implying harmony or cooperation between different entities or groups
Intransitive
Przykłady
Different religious communities have managed to cohabit in this region.
Różne wspólnoty religijne zdołały współistnieć w tym regionie.
Drzewo Leksykalne
cohabit
habit
