Szukaj
to wreak
01
wyrządzać, zadawać
to cause or inflict damage, harm, or destruction, often with great force or intensity
Transitive: to wreak damage or destruction
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
wreak
3. osoba liczby pojedynczej
wreaks
imiesłów czynny
wreaking
czas przeszły prosty
wreaked
imiesłów bierny
wreaked
Przykłady
The negligence of the factory owner resulted in a chemical spill that wreaked environmental damage.
Zaniedbanie właściciela fabryki doprowadziło do wycieku chemikaliów, który spowodował szkody środowiskowe.
