Szukaj
to surmise
01
przypuszczać, domyślać się
to come to a conclusion without enough evidence
Transitive: to surmise that
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
surmise
3. osoba liczby pojedynczej
surmises
imiesłów czynny
surmising
czas przeszły prosty
surmised
imiesłów bierny
surmised
Przykłady
Unable to find the missing document, he could only surmise that it might have been misplaced.
Nie mogąc znaleźć brakującego dokumentu, mógł tylko przypuszczać, że mógł zostać źle umieszczony.
Surmise
01
przypuszczenie, domysł
an idea or conclusion formed on the basis of limited or uncertain evidence
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
surmises
Przykłady
His surmise about the cause of the accident proved to be correct.
Jego przypuszczenie dotyczące przyczyny wypadku okazało się poprawne.
