Szukaj
to stray
01
błąkać się, wałęsać się
to move aimlessly or wander without a specific goal or destination
Intransitive: to stray somewhere
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
stray
3. osoba liczby pojedynczej
strays
imiesłów czynny
straying
czas przeszły prosty
strayed
imiesłów bierny
strayed
Przykłady
The backpacker enjoyed straying through the quaint village, discovering hidden gems.
Plecak turysta cieszył się błądzeniem po malowniczej wiosce, odkrywając ukryte klejnoty.
02
zbłądzić, odbiegać
to wander off or deviate from the intended or established path
Intransitive: to stray | to stray from a path
Przykłady
The backpacker, engrossed in photography, strayed from the main trail and explored a hidden waterfall.
Plecakowiec, pochłonięty fotografią, zboczył z głównego szlaku i odkrył ukryty wodospad.
03
zbaczać, odbiegać
to lose focus or deviate from the main subject or discussion
Intransitive: to stray from a subject | to stray into a subject
Przykłady
The seminar leader encouraged participants not to stray into unrelated discussions during the workshop.
Lider seminarium zachęcał uczestników, aby nie zbaczali na niepowiązane dyskusje podczas warsztatów.
stray
01
rozproszony, rzadki
not close together in time
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
strayest
stopień wyższy
strayer
stopniowalne
02
zabłąkany, bezdomny
(with reference to an animal) lost or wandered away from its home or natural habitat
03
zabłąkany, zagubiony
away from the correct or intended place
Przykłady
She brushed away a stray hair from her face.
Odgarnęła zbłąkany włos z twarzy.
Stray
01
zwierzę bezdomne, zagubione zwierzę
a domestic animal that is lost, abandoned or wandering without an owner
informacje gramatyczne
status żywotności
zwierzę
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
strays
Drzewo Leksykalne
strayer
straying
stray
