Szukaj
to stray
01
błąkać się, wałęsać się
to move aimlessly or wander without a specific goal or destination
Intransitive: to stray somewhere
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czas teraźniejszy
stray
3. osoba liczby pojedynczej
strays
imiesłów czynny
straying
czas przeszły prosty
strayed
imiesłów bierny
strayed
Przykłady
The cat strayed through the neighborhood, exploring different gardens and alleys.
Kot wałęsał się po sąsiedztwie, odkrywając różne ogrody i alejki.
02
zbłądzić, odbiegać
to wander off or deviate from the intended or established path
Intransitive: to stray | to stray from a path
Przykłady
During the nature hike, the children were warned not to stray too far from the designated trail.
Podczas wędrówki przyrodniczej dzieci zostały ostrzeżone, aby nie zbaczały zbyt daleko od wyznaczonego szlaku.
03
zbaczać, odbiegać
to lose focus or deviate from the main subject or discussion
Intransitive: to stray from a subject | to stray into a subject
Przykłady
During the debate, the speaker tended to stray from the main topic, discussing unrelated issues.
Podczas debaty mówca miał tendencję do odbiegania od głównego tematu, omawiając niepowiązane kwestie.
stray
01
rozproszony, rzadki
not close together in time
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
strayest
stopień wyższy
strayer
stopniowalne
02
zabłąkany, bezdomny
(with reference to an animal) lost or wandered away from its home or natural habitat
03
zabłąkany, zagubiony
away from the correct or intended place
Przykłady
The teacher gathered the stray books after class.
Nauczyciel zebrał porozrzucane książki po lekcji.
Stray
01
zwierzę bezdomne, zagubione zwierzę
a domestic animal that is lost, abandoned or wandering without an owner
informacje gramatyczne
status żywotności
zwierzę
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
strays
Drzewo Leksykalne
strayer
straying
stray
