Szukaj
Revenge
01
zemsta, rewanż
the act of seeking punishment against someone who has wronged or hurt one in some way
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
niepoliczalny
Przykłady
He sought revenge for the betrayal.
Szukał zemsty za zdradę.
to revenge
01
zemścić się, wziąć odwet
to inflict harm or punishment on someone in response to a perceived wrong or injury
Transitive: to revenge sth | to revenge oneself
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
revenge
3. osoba liczby pojedynczej
revenges
imiesłów czynny
revenging
czas przeszły prosty
revenged
imiesłów bierny
revenged
Przykłady
He vowed to revenge himself on his enemies for their betrayal.
Przysiągł zemścić się na swoich wrogach za ich zdradę.
Drzewo Leksykalne
revengeful
revenge
