reticent
Pronunciation
/ˈɹɛtɪsənt/

Definicja i znaczenie słowa „reticent” po angielsku

reticent
01

małomówny, niechętny do mówienia

reluctant to speak to others, especially about one's thoughts and emotions
reticent definition and meaning
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
jakościowy
stopień najwyższy
most reticent
stopień wyższy
more reticent
stopniowalne
Przykłady
Despite her reticent demeanor, Emily was an excellent listener and offered valuable advice when asked.
Pomimo swojej powściągliwej postawy, Emily była doskonałą słuchaczką i oferowała cenne rady, gdy o nie proszono.
1.1

małomówny, powściągliwy

Unwilling to attract notice to oneself
Przykłady
The reticent author shied away from book tours and public appearances.
Małomówny autor unikał tras książkowych i publicznych wystąpień.
02

powściągliwy, małomówny

reserved, cool, and formal in manner or expression
Przykłady
The judge 's reticent tone discouraged further argument.
Powściągliwy ton sędziego zniechęcił do dalszych argumentów.
LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store