Szukaj
to refute
01
obalać, zaprzeczać
to state that something is incorrect or false based on evidence
Transitive: to refute a belief or theory
Przykłady
The scientist refuted the hypothesis with empirical data.
Naukowiec obalił hipotezę danymi empirycznymi.
02
obalać, zaprzeczać
to reject or deny a statement or accusation by using an argument or evidence
Transitive: to refute a statement or accusation
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
refute
3. osoba liczby pojedynczej
refutes
imiesłów czynny
refuting
czas przeszły prosty
refuted
imiesłów bierny
refuted
Przykłady
The spokesperson refuted the rumors during the press conference.
Rzecznik obalił plotki podczas konferencji prasowej.
Drzewo Leksykalne
refutable
refuter
refute
