Szukaj
to punish
01
karać, ukarać
to cause someone suffering for breaking the law or having done something they should not have
Transitive: to punish sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
punish
3. osoba liczby pojedynczej
punishes
imiesłów czynny
punishing
czas przeszły prosty
punished
imiesłów bierny
punished
Przykłady
The court decided to punish the thief with a prison sentence for stealing.
Sąd postanowił ukarać złodzieja wyrokiem więzienia za kradzież.
Drzewo Leksykalne
punishable
punished
punishing
punish
