panic
pa
ˈpæ
nic
nɪk
nik
manictannicstannictitanic

Definicja i znaczenie słowa „panic” po angielsku

01

panika, przerażenie

a feeling of extreme fear and anxiety that makes one unable to think clearly 
panic definition and meaning
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
niepoliczalny
forma liczby mnogiej
panics
Przykłady
The fire alarm caused everyone to rush out in panic. 

Alarm przeciwpożarowy spowodował, że wszyscy wybiegli w panice.

02

panika, histeria

a rapid spread of financial fear that drives people or markets into rushed, unstable actions 
Przykłady
The bank collapse triggered a panic in the markets. 

Upadek banku wywołał panikę na rynkach.

to panic
01

wpadać w panikę, panikować

to be suddenly overwhelmed by intense fear, often leading to irrational or wild actions 
Intransitive
to panic definition and meaning
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
panic
3. osoba liczby pojedynczej
panics
imiesłów czynny
panicking
czas przeszły prosty
panicked
imiesłów bierny
panicked
Przykłady
The loud noise caused the crowd to panic and stampede. 

Głośny hałas spowodował panikę i stampede w tłumie.

02

wprawiać w panikę, przestraszyć

to cause someone to feel sudden fear or anxiety 
Transitive: to panic sb
Przykłady
The fire alarm panicked everyone in the building. 

Alarm przeciwpożarowy wprawił w panikę wszystkich w budynku.

LanGeek
Pobierz Aplikację
langeek application

Download Mobile App

App Store