Szukaj
to overrule
01
unieważnić, odrzucić
to use one's official or political authority to change or reject a previously made decision
Transitive: to overrule a decision
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
overrule
3. osoba liczby pojedynczej
overrules
imiesłów czynny
overruling
czas przeszły prosty
overruled
imiesłów bierny
overruled
Przykłady
The referee may overrule a call made by an umpire if there is evidence of an error.
Sędzia może unieważnić decyzję podjętą przez sędziego liniowego, jeśli istnieją dowody błędu.
